بررسي اثر مقياس در مطالعة آزمايشگاهي جريان‌هاي غيردارسي غيرماندگار گذرنده از موج‌شكن‌هاي توده سنگي

نقش مهم روند تغييرات فشار حفره‌اي در مصالح هستة سازه‌هاي توده سنگي حجيم مانند موج‌شكن‌ها بر پايداري اين نوع سازه‌هاي هيدروليكي، سبب شده كه يافته‌هاي مطالعات مدل‌هاي مقياس‌دار آنها -كه بدون درنظر گرفتن معيار رينولدز طراحي مي‌شوند- به شكل ابهامهايي جدي در تحليل اين سازه‌ها ظاهر شود. در مقالة حاضر با استفاده از نتايج مطالعة تحليلي جريان‌هاي گذاري غيرماندگار گذرنده از محيط‌هاي متخلخل درشت دانه، روشي براي مدل‌سازي صحيح اين جريان‌ها بر اساس تشابه پاسخ هيدروليكي مدل و نمونه ارائه شده است. به‌منظور برآورد گراديان هيدروليكي در جريان‌هاي گذاري غيرماندگار، از رابطة سه جمله‌اي حاصل از تعميم معادله فورش‌هايمر استفاده شده است. در اين راستا و با اتكا به مدلي غيرخطي، نشان داده شده كه نسبت مقياس بين اندازه سنگدانه‌ها نمي‌تواند عددي ثابت باشد و متناسب با تغيير رژيم جريان عبوري از محيط متخلخل، توان آن دستخوش تغيير مي‌شود. در انتها با استفاده از نتايج آزمايشگاهي منتشر شده توسط محققان پيشين، سعي شده كه گستره اعتبار روش پيشنهاد شده در اين پژوهش و توانايي آن در تفسير صحيح نتايج آزمايشگاهي برآورد شود.