اسطوره ي "كي خسرو" تلفيقي از حماسه و عرفان

"كي خسرو" يكي از شاخص ترين و دوست داشتني ترين شخصيّت هاي حماسي عرفاني شاهنامه است، پادشاهي است عادل، مردم دوست، خداپرست، حكيم، خردمند، موفّق و پيروز و سرانجام رستگار، چهره اي مثبت و روحاني . پيامبري "كي خسرو" در زمره ي الگوهاي اساطيري حماسي شاهنامه است كه او را از همه ي شهرياران نيكو خصلت اساطيري ايران ممتاز مي سازد و فرجام زندگي پرماجرايش بيانگر مشي عارفانه و به راستي رسيدن به پايگاه" انسان كامل" است. اسطوره ي "كي خسرو" از ديرباز از ديدگاه حماسه عارفانه مورد توجّه محقّقان بزرگ از جمله شيخ شهاب الدّين سهروردي بوده و در اين زمينه نقدها و تحليل هاي زيادي نيز صورت گرفته، در اين مقاله سعي بر آن است كه به روش تحقيق كتابخانه اي تحليلي مختصر از مشي عارفانه اين پادشاه و مطابقت آن با برخي جنبه هاي عرفان اسلامي به عمل آيد.