جايگاه يابي ارزشي و پديدار شناسي نظام حقوقي زن در اسلام و فمينيسم

اين مقاله با رويكردي استنادي و تطبيقي به جايگاه يابي ارزشي و پديدارشناسي نظام حقوقي زن در اسلام و فمينيسم مي‌پردازد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه اسلام بر اساس وحي بناشده، اما فمينيسم انسان را مصدر تشريع قرار مي‏دهد و خود را بي‏نياز از وحي مي‏داند. فمينيسم خواهان تشابه حقوقي بين زن و مرد در تمام امور و خواهان جامعه‏اي است كه در آن زن و مرد، ماسواي جنسيت، در تمام مسيوليت‏ها، نقش‏هاي مساوي برگزينند. فمينيسم صفات زنانه را صفات برتر مي‏داند و جنس مذكر را عامل فرودستي زن معرفي مي‏كند؛ درحالي‌كه در اسلام، زن و مرد از يك جنس‏اند، اما در عرصه تكاليف و حقوق متفاوت‌اند، صفات مردانه و زنانه هيچ‌كدام برتر از ديگري نيست و اسلام راه رفع ظلم به زنان را اصلاح ذهنيت‏ها، آشنايي زن و مرد به نظام ارزشي و حقوقي و شخصيتي يكديگر و تدوين برنامه‏هاي اخلاق محور مي‏داند.