درآمدي سياستگذارانه بر كارايي قدرت نرم در صحنه روابط بين الملل

قدرت نرم واژه اي است كه در نظريه روابط بي نالملل به منظور توصيف قابليت يك مجموعه سياسي نظير دولت براي نفوذ غيرمستقيم بر رفتار يا علائق ساير مجموعه ها سياسي از طريق ابزارهاي فرهنگي يا ايدئولوژيكي به كار مي رود. تاكيد بر قدرت نرم با پيدايش و پرورش آن دسته از نظريه هاي روابط بين الملل كه از تئوري هاي كلاسيك اين حوزه فاصله مي گرفتند، التزام يافت. نظريه پردازان ديدگاه هاي ليبرال، خودآگاه يا ناخودآگاه، كارايي قدرت نرم را در صحنه روابط بين المللي مورد توجه و تاكيد قرار داده اند. ديدگاه انتقادي مي گويد: قدرت نرم، مفهومي است كه بيش از آنكه در لابه لاي ديدگاه هاي نظريه پردازان انتقادي، مورد نقد و بي توجهي قرار گيرد، توسط نظريه انتقادي رشد كرده و برخي مولفه هاي آن همچون گفت وگو، مورد تقويت قرار ميگيرد و در نظريه سازه انگاري نيز عنصر برداشت هاي بيناذهني، هم رايي عميقي با يكي از مولفه هاي اساسي اقتدار نرم دارد.