رهيافتي آسيب‏شناختي به راهبردهاي فرهنگي پيشگيري از اعتياد در ايران؛ از سياست‏گذاري تا عملياتي‏سازي

A Pathological Approach to the Cultural Strategies for the Prevention of Drug Addiction in Iran; from Policies Making to Making Policies Operational

اعتياد به مثابه پديده‌اي چندوجهي و البته با تاثيراتي چندساحتي، معضله‏اي ا‌ست كه امروزه بنا بر اعتقاد قريب به ‏اتفاق پژوهشگران و متفكران اين حيطه، به‏عنوان يك مسيله اجتماعي و فرهنگي در كشور به‏ شمار مي‌آيد. هدف از مقاله حاضر، آن است كه با روشي كيفي (مطالعات اسنادي و كتابخانه‌اي، استفاده از اسناد بالادستي و نيز انجام 20 مصاحبه با اساتيد حوزه بررسي مسايل اجتماعي و مددكاري اجتماعي) و با رويكردي تبييني‌ـ تحليلي به آسيب‏شناسي سياست‌هاي فرهنگي پيشگيري از اعتياد در ايران مبتني بر پيوستار چهار مرحله‌اي «رويكرد و نظريه فرهنگي، سياست‏گذاري فرهنگي، برنامه‏ريزي فرهنگي و مديريت فرهنگي» بپردازد. در نهايت، پيشنهادات و راهبردهايي در جهت تدوين سياست‌هاي فرهنگي پيشگيري از اعتياد مبتني بر رويكرد چهار مرحله‌اي ارايه شده است