تبيين رابطه رفتار قلمروپايي شهروندان با معيارها و ميزان ادراك پيوستگي ساختمان و شهر در فضاهاي عمومي شهر (مطالعه موردي: خيابان وليعصر(عج) تهران)

در اين مقاله، رابطه رفتار قلمروپايي شهروندان با ميزان و معيارهاي پيوستگي ساختمان و شهر در فضاهاي عمومي شهري مطالعه شده است. وجود پيوستگي بين ساختمان و شهر در انسجام فضاها و كيفيت مندي آن شرط اساسي است. رفتار قلمروپايي به عنوان يكي از ابعاد اجتماعي فضاي شهري، در ادراك پيوستگي فضاها و تعيين معيارهاي ارزش گذاري كيفيت آنها توسط شهروندان نقش مهمي ايفا مي نمايد. مدعاي تبييني مقاله آن است كه بر اساس رفتارهاي قلمروپايي شهروندان، ميزان ادراك و معيارهاي پيوستگي ساختمان و شهر متفاوت است. اين گزاره نظري در سه سكانس از خيابان وليعصر(عج) تهران مورد آزمون واقع شده است. در سطح نظري روش تحقيق توصيفي- تحليلي و در سطح تجربي پيمايشي است كه در چارچوب منطق فازي انجام گرفته است. نتايج تحقيق نشان مي دهد، بين ميزان رفتار قلمروپايي و ميزان ادراك پيوستگي هم تغييري وجوددارد، ولي معيارهاي پيوستگي ساختمان و شهر در فضاهاي عمومي شهري در فضاهاي مختلف بر حسب ميزان و نوع رفتار قلمروپايي شهروندان متفاوت است.