كاربرد سنجه هاي سيماي سرزمين در تحليل گراديان فضاهاي سبز شهري ( مطالعه موردي: منطقه 3 شهرداري كرج )

با توجه به رشد سريع شهر نشيني در كشور، الگوي­هاي ساختاري در محيط هاي شهري به شدت دستخوش تغيير است فضاي سبز شهري نيز مصون از چنين تغييراتي نيست. بنابراين مطالعه در زمينه الگوي فضايي و پراكنش فضاهاي سبز به منظور شناسايي ضعف­ها و كمبودها امري ضروري محسوب مي­شود. در اين مطالعه به منظور بررسي توزيع فضاي سبز شهري از تحليل گراديان و سنجه­هاي سيماي سرزمين استفاده شد. به اين منظور در طول شش جهت جغرافيايي از مركز منطقه سه شهرداري كرج به سمت­ حاشيه­ها سنجه­هاي مربوط به درصد اشغال شده از سيماي سرزمين (PLAND)، تراكم لكه­ها (PD)، شكل سيماي سرزمين (LSI) و ميانگين فاصله اقليدسي (ENN-MN) در سطح كلاس براي هشت طبقه كاربري و پوشش شامل: كاربري­هاي مسكوني، خدماتي و صنعتي با پوشش­هاي مختلف (پارك، حاشيه خيابان­ها، جنگل كاري، فضاي سبز نيمه خصوصي و فضاي سبز خصوصي) محاسبه شد. در ادامه به منظور بررسي توزيع فضايي كل فضاي سبز در منطقه مورد مطالعه از سنجه­هاي مساحت (CA)، تراكم لكه، غناي لكه (PR) و ميانگين فاصله اقليدسي در سطح سيماي سرزمين استفاده شد. بررسي وضعيت تركيب و توزيع فضايي عناصر ساختاري سيماي سرزمين و روند تغييرات از مركز شهر به سمت حاشيه­ها نشان داد كه فضاهاي سبز درمنطقه مورد مطالعه از نظرنحوه تركيب و توزيع فضايي شرايط مطلوبي ندارند و در طول جهت­هاي مختلف ازلحاظ و سعت،پيوستگي،ماهيت، تركيب و توزيع فضايي دچار نوسانات شديدي مي­باشند. نتايج اين بررسي منعكس كننده سياست غلط برنامه­ريزان شهري جهت مكا­نيابي و احداث پوشش­هاي فضاي سبز در محدوده مورد مطالعه مي­باشد.