اسلام، غرب و رسانه ها

Islam, the West, and the media

پس از فروپاشي اردوگاه كمونيسم و تك قطبي شدن جهان، جهان غرب براي انسجام دروني خود نياز به دشمن مشتركي داشت؛ از اين رو، سياست‌مداران غربي «جهان اسلام» را دشمني خطرناك تعريف كرده و جايگزين كمونيسم نمودند. جهان اسلام به دليل داشتن مكتبي متفاوت و سابقه ديرينه خصومت با جهان غرب، اين ظرفيت را داشت كه از سوي غرب «غيريت سازي» شده و به عنوان دشمن انتخاب شود؛ از اين رو علي‌رغم غلبه نگرش بر ساخته‌گرا constructionism در مورد جهان اسلام در ميان انديشمندان غربي، نگرش گوهرگرا Essentialism با وجود فقر پشتوانه تيوريك آن، در رسانه‌ها ترويج شده و جهان اسلام را به عنوان «واحد يكپارچه» و خطر براي غرب معرفي كردند. نويسنده مقاله حاضر معتقد است غيريت‌ سازي از سوي غرب و معرفي جهان اسلام به عنوان «كليت واحد» و خطرناك براي منافع آنها، استراتژي غرب جهت تداوم سلطه جهاني است.

After the fall of communism and the resultant mono-polarity of the world, the West needed another enemy for its own internal cohesion. Thus, they defined the Islamic world as a dangerous enemy replacing communism. The Islamic world, because of having a different school of thought and the long animosity with the West, was placed in an antagonistic relationship with the West. Thus, despite the existence of the constructionist approach to the Islamic world among the Western scholars, the essentialist approach to the Islamic world was propagated in the media and the Islamic world was introduced as a unitary whole and a threat to the West. The writer of this paper believes that the West’s antagonism toward the Islamic world as a unitary and dangerous whole is the West’s strategy to continue its domination over the world.