نقش روابط شخصي در تسهيل ارتباطات زنجيره تامين

در حالي كه در مورد اهميت ارتباط ميان شركت‌ها در زنجيره‌ تامين به خوبي در ادبيات پرداخته شده است، چگونگي تاثير روابط فردي كاركنان بر ارتباطات شركت به شركت مغفول مانده است. تمركز مطالعه حاضر بر پژوهش‌هاي كمي در‌ مورد نقش متمركز روابط شخصي (يعني دوستي) غير كاري بين كاركنان شركت‌هاي شريك زنجيره تامين و به طور خاص در مورد چگونگي تاثير كسب‌ و كار چنين روابطي در فرآيندهاي ارتباطي مي‌باشد. از آنجا كه تحقيقات در اين زمينه محدود است، روش‌هاي كيفي مطرح‌ شده براي ارزيابي پديده‌هاي نو‌ظهور‌ تحقيق بسيار مناسب بوده و نظريه مبتني بر ساختار از طريق مصاحبه‌هاي‌ شبه ساختار انجام شد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه رابطه بين فردي ارتباط‌ كاري را از طريق ظهور چهار زمينه فرآيند، تسهيل مي‌كند؛ در‌ نتيجه تجزيه و تحليل ما اين است كه نظريه‌ اوليه مربوط به چگونگي‌ تفاوت‌ دو لايه مختلف شبكه‌هاي اجتماعي‌ (روابط شخصي و ارتباطات درون سازماني) مربوط در درون مجموعه زنجيره تامين‌ را توسعه دهيم. مفاهيم براي تحقيقات آينده نيز در نظر گرفته شده‌ است.