بررسي ميزان رضايت مندي كاركنان پايور انتظامي مرد ناجا از كيفيت پوشاك استحقاقي

در هر سازمان پويايي از جمله نيروي انتظامي سطح رضايت كاربران بايد به‌طور مداوم ارتقا يابد. براي تحقق اين موضوع ضروري است ابتدا سطح فعلي رضايت كاربران مشخص شود كه متاسفانه در فرآيند خريد پوشاك ناجا، تاكنون ارزيابي علمي در اين زمينه انجام نپذيرفته و ضرورت آن احساس مي‌گرديد. اين تحقيق با هدف بررسي رضايتمندي كاركنان ناجا از كيفيت پوشاك استحقاقي با روش پيمايشي و از طريق پرسشنامه و مطالعه ميداني انجام گرديده و نوع تحقيق،كاربردي است. جامعه آماري مورد مطالعه،كاركنان پايور مرد فرماندهي انتظامي استان تهران به تعداد4375 نفر در بازه زماني تيرماه 1389 تا تيرماه 1390مي باشد كه براي محاسبه حجم نمونه از فرمول كوكران و روش تخمين استفاده شده‌كه‌حجم نمونه اين تحقيق 400 مي باشد و تعداد 375 برگ پرسشنامه تكميل شده، عودت و مورد ارزيابي قرار گرفت. پرسشنامه مذكور با استفاده از مقياس اندازه گيري ليكرت، مشتمل بر 28 سوال بر مبناي فرضيات و مولفه هاي اصلي و فرعي تدوين و اجرا گرديده پايايي آن 88/0 مي باشد. براي تجزيه و تحليل از آمار توصيفي شامل فراواني، درصد فراواني، مد، ميانگين و انحراف معيار و از آمار استنباطي تي تك نمونه اي به‌منظور آزمون فرضيات استفاده گرديد.‌‌ نتايج به‌دست آمده از تحقيق به صورت ذيل مي باشد. كاركنان از شاخصه هاي كيفي مطرح شده در ارتباط با پارچه مصرفي پوشاك رضايت دارند. همچنين كاركنان از دوام پوتين هاي زيپ دار بيشترين رضايت و از متناسب بودن كفش هاي بغل كش دار براي انجام ماموريت هاي محوله كمترين رضايت را نسبت به ساير شاخص هاي رضايتمندي از پاي‌پوش دارند. كاركنان ازشاخصه هاي كيفي دوخت پوشاك و نيز فرم ظاهري (زيبايي و جذابيت)رضايت مطلوب ندارند. ضمناً بهره گيري از كنترل كيفيت ، نظرات كاركنان(صداي مشتري) و گارانتي در ارتقا رضايتمندي كاركنان موثر مي باشد و از نظرات كاركنان براي تامين پوشاك استحقاقي آنها استفاده مطلوب نمي‌گردد.