مقايسه سبك زندگي ايراني – اسلامي و سبك زندگي غربي

مفهوم «سبك زندگي» نظام ‌واره‌اي است كه هندسه رفتار بيروني افراد و جوامع و تمايزات آنها را در حوزه‌هاي مختلفي مثل مصرف، معاشرت، تفريح، اوقات فراغت ، معماري و.. . را مشخص مي‌كند و تجسم هويت افراد و جوامع است. در سبك زندگي مجموعه عناصر زندگي، به حد نصاب و انسجام مي‌رسند و با نظام اعتقادي و فرهنگي و سياسي در ارتباط است. و بالاخره اينكه در سطح كلان اجتماعي همگرايي و واگرايي‌ ميان افراد و گروه‌ها را پديد مي‌آورد. با توجه به مبناي انسان ‌شناختي اسلامي كه همه حقيقت و هويت انسان به روح او است و روح نيز امري جاودانه است، طبيعتاً سبك زندگي انسان مسلمان لازم است كه در راستاي حيات ابدي، باورها و گرايش‌هاي دروني او سامان پيدا كند. انسان داراي سه لايه و بعد وجودي است: ساحت انديشه و آگاهي، ساحت انگيزه، گرايش، كشش‌ها و احساسات دروني و ساحت عمل و رفتارهاي ظاهري. اين سه لايه وجودي انسان با يكديگر مرتبط و بر همديگر اثرگذارند. بر اين اساس، نقش سبك زندگي در دست‌يابي و انتخاب اهداف نهايي روشن مي‌شود.