نقش زن در نهج البلاغه و مطالعه آرا تربيتي آن

يكي از مهم ترين و برجسته ترين و سازنده ترين امر براي رسيدن به كمال بشري و نظارت بر امنيت و حفظ كانون اجتماعي تساوي مرد و زن در صفات نيكو وخصال پسنديده است به اين معني كه با وجود اختلاف مرتبه ميان آن ها هر كدام از آنان به كمال مورد نظر خود خواهند رسيد و آنان در رسيدن به كمالات الهي مساوي مي باشند. در اين پژوهش به بررسي نقش زن در نهج البلاغه و مطالعه آرا تربيتي آن پرداخته شده. پس از بررسي روايات و احاديث به مسايلي از قبيل تقطيع كلام امام (ع) و جداسازي از تصميم قضاوتهاي موردي امام علي (ع) و برداشت نادرست پژوهشگران و شارحان به تمايزات جسماني زن و مرد سعي شده است با ارايه الگوها و مصاديق واقعي سيماي زن و ابعاد شخصيتي و تربيتي و جايگاهي كه درنظام خلقت براي آن در نظر گرفته شده است بيان شود.