بررسي تطبيقي «آيه اظهار» از منظر فريقين

«آيه الاظهار» من وجهه نظر الفريقين «دراسه مقارنه»

اعتقاد به موعود، باور همه پيروان اديان و عدالت‌جويان جهان به شمار مي‌آيد. اسلام به عنوان دين خاتم، به اين باور در آيات و روايات پرداخته است. از جمله آياتي كه درباره حكومت جهاني و پايان تاريخ مورد استناد قرار گرفته، «آيه اظهار» است. مفسران فريقين بر تحقق اراده خداوند درباره سيطره دين _ كه مربوط به عصر ظهور امام مهدي? و نزول حضرت عيسي? باشد _ اتفاق نظر دارند. روايت فريقين هم‌سو با مفاد آيه، بر تحقق اين اراده به عصر ظهور دلالت دارد كه شيعه و سني مفاد آن‌ها را تلقي به قبول كرده، مورد انكار يا حتي ترديد قرار نداده‌اند. اين پژوهش با روش توصيفي _ تحليلي بر آن است تا با واكاوي مفاهيم در «آيه اظهار» و با تكيه بر قراين دروني و بروني كلام و طرح و نقد ديدگاه مفسران فريقين، دلالت «آيه اظهار» بر پايان تاريخ را بررسي كند و به اين نتيجه دست يابد كه گرچه سيطره دين حق در عصر رسالت و امتداد آن تحقق يافته است، اما غلبه نهايي كامل و همه‌جانبه دين حق، منحصر به عصر ظهور است.