مدل سازي تقاضاي حمل و نقل خانوارهاي شهري استان تهران(يك رهيافت سيستمي)

Measurement of Land Ecological Footprint in Iran’s Different Economy:Using Input-Output Approach

چكيده خدمات حمل و نقل به عنوان يك جز مهم از اقتصاد شهري از اقلام مهم تشكيل دهنده سبد مصرفي خانوارهاست. بنابراين، از اين ناحيه مطلوبيت و رضايت‌مندي خانوارها را از مصرف كالاها و خدمات تحت تاثير قرار مي‌دهد. هدف اين پژوهش، مدل‌سازي تقاضاي حمل و نقل در بين خانوارهاي شهري استان تهران با استفاده از رهيافت سيستمي تقاضاست. براي اين منظور از داده هاي مخارج خانوار شهري استان تهران در دوره 1358-1389 استفاده كرده‌ايم. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه تقاضاي خدمات حمل و نقل نسبت به تغييرات قيمتي حساسيت پاييني داشته و تغييرات قيمتي تاثير ناچيزي در مديريت تقاضاي اين بخش دارد. كشش درآمدي تقاضاي خانوارهاي شهري استان تهران از خدمات حمل و نقل برابر 59/1 است. اين كشش نشان مي‌دهد كه با افزايش مخارج خانوارهاي شهري استان تهران به ميزان يك درصد، مخارج گروه خدمات حمل و نقل به ميزان 59/1 درصد افزايش مي يابد كه اين مساله بيانگر اين است كه با افزايش درآمد يا مخارج خانوارهاي شهري سهم بودجه‌اي خدمات حمل و نقل افزايش مي‌يابد.

Transportation services as an important component of the urban economy is one of the items constituting the household portfolios. This paper aims to model the transportation demand among urban households in Tehran by using a system-wide approach to modeling demand. For this purpose, data on household spending in Tehran province, during the period of 1389 to 1358 is used. Results indicate that the demand for transport services have low sensitivity to price changes and price changes have little impact on demand management in this section. Income elasticity of demand for urban households in Tehran province of transport services is equal to 1.59.