مفهوم ملكوت خدا در عهدين و قرآن كريم

The Kingdom (Malakut) of the God in the Bible and the Holy Quran

بشارت به وقوع ملكوت كه ريشه در آموزه‌هاي يهوديت دارد، از تعاليم حضرت عيسي (ع) و مركز رسالت او قرار گرفته است، زيرا نجات و رستگاري تنها در ملكوت خدا محقق مي‌شود. ملكوت كه در عهد جديد، بيشتر با زبان رمز و تمثيل بيان شده، از الوهيت عيسي(ع) آغاز و با تكامل انسان‌ها، كليسا و ولايت حواريون، رجعت ثاني، رستاخيز، قيام مردگان، و داوري نهايي مرتبط است. در قرآن كريم ملكوت الهي از خدا آغاز گشته و با امر الهي، هدايت، امامت، يقين، و عرش مرتبط است. در نظام عرش الهي، پيامبران، حاملان عرش هستند كه اجراي بخشي از تدابير خداوند، يعني هدايت انسان‌ها را بر عهده دارند و در اين راستا از علم حضوري بهره‌مند شده و با ولايتي كه در نفوس مردم دارند، به هدايت مي‌پردازند. نوع ديگري از ملكوت در قرآن كريم جنبه همگاني داشته و محيط بر عالم مُلك است و مردم در صورت تزكيه نفس از طريق مشاهده باطني وارد عالم ملكوت شده و بر اين اساس جهان را خدامحور ديده و تنها خدا را شايسته پرستش و عبوديت دانسته و فقط از او استعانت مي‌طلبند. اين نوشتار، در صدد است از طريق متون ديني و تفاسير مربوطه با بيان مفهوم و حقيقت ملكوت در عهدين و قرآن كريم، مباني مشترك و مورد اختلاف را استخراج نمايد.