نامجويي در شاهنامه

Seeking Fame in the Shahnameh

در بنيان داستان‌هاي حماسي ايران، صدها موضوع بشري است كه چشم عالم را به حيرت افكنده، امّا موضوع «نامجويي» از درخشندگي بيشتري برخوردار بوده است. نام و نامجويي، نقش‌هاي گوناگوني را در داستان‌هاي حماسي شاهنامه رقم زده و مضامين مختلفي را به خود اختصاص داده است. پهلوانان شاهنامه براي به دست آوردن نام، به پيكار برمي‌خيزند و براي حفظ آن، جان مي‌بازند. نام، عالي‌ترين خواسته فردوسي و پهلوانان شاهنامه است كه در اين مقاله، آن را كليدي‌ترين واژه داستان‌هاي باستاني ايران معرفي كرده‌ و از منسجم‌ترين و شاخص‌ترين مولّفه‌ها در حماسه ملّي ايران قلمداد كرده‌ايم.

In the heroic realm of Iran’s literature a great number of motifs have attracted the attention of the scholars however, throughout centuries in the Shahnameh, the motif of fame and fame-seeking may be the most conspicuous. Honor and fame play very significant roles in the Shahnameh by Ferdosi. Fame has adopted several motifs and the heroes in the Shahnameh all attempt to achieve fame and are sacrificed for it. Fame is the greatest wish of the heroes in the Shahnameh. It is among the most integrated motifs in Iran’s greatest national epic. The present article attempts to introduce fame as the most pivotal element in Iran’s ancient tales and as one of the most integrated and outstanding elements in the Shahnameh.