مروري بر كاربردهاي عملي نانو فناوري در پالايش باقي‌ مانده علف كش ها وآفت‌ كش‌ ها در محيط

Review the applications of nanotechnology in the remediation of herbicides and pesticides residue in the environment

آلودگي منابع آب و خاك بر اثر كاربرد بي‌رويه آفت‌كش‌ها در اراضي كشاورزي از جمله معضلات زيست محيطي مهم دنياست. گستره وسيعي از مواد نانويي براي سميت‌زدايي محيطي مورد استفاده قرار مي‌گيرند كه از جمله آنها مي‌توان به ذرات نانو فلزي، نانو اكسيدها، نانو رس‌ها و دندريمرها اشاره كرد. در مطالعات مختلف به تجزيه آفت‌كش‌ها با استفاده از ذرات نانو (نانو ذرات آهن صفر ظرفيتي، نانو ذرات دي‌اكسيد تيتانيوم) اشاره شده است. امروزه استفاده از دي‌اكسيد تيتانيوم براي تجزيه نوري آفت‌كش‌ها به دليل كاركرد مناسب آن در دما و فشار معمولي با نياز كم به انرژي نوراني، بدون احتياج به معرف‌هاي شيميايي و كاتاليزورهاي گران قيمت مورد توجه قرار گرفته است. آهن صفر ظرفيتي به دليل هزينه كم و سهولت توليد، روش عملي مناسبي براي تجزيه باقي‌مانده آفت‌كش‌ها به شمار مي‌رود. حمله راديكال‌هاي پراكسيد يا هيدروكسيل و انتقال الكترون مكانسيم عمل دي‌اكسيد تيتانيوم براي تجزيه نوري آفت‌كش‌ها محسوب مي‌شود. برخي شواهد حاكي از وجود مخاطرات زيست محيطي مترتب بر كاربرد مواد در اندازه نانو است. اكثر ذرات نانو دچار تجزيه زيستي نمي‌شوند و انتظار مي‌رود كه در بدن موجودات زنده به خصوص در سطوح بالاي زنجيره‌هاي غذايي تجمع يابند. مواد در اندازه نانو ويژگي‌هاي غيرمعمول فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي از خود بروز مي‌دهند، كه ممكن است به ميزان قابل توجهي با خصوصيات آنها در اندازه معمول متفاوت باشد. از اين رو ضروري است توسعه فناوري نانو در چارچوبي مسيولانه و ايمن صورت پذيرد.

The contamination of water and soil resources by pesticides is an important environmental problem of the world. There are numerous variety of nanomaterials used for environmental detoxi?cation, including nanometals, nanooxides, nanoclays and dendrimers. Numerous studies have pointed to the degradation of pesticides by using nano-particles (zero- valent iron, and nano-TiO2 nanoparticles,). Today the use of TiO for photocatalytic degradation of pesticides is taken into consideration, since it operates in ambient temperature and pressure with low energy photons, requires no chemical reagents except oxygen in the ambient air and no expensive catalysts. The degradation of pesticides on Titanium dioxide (TiO) initiated by attraction of peroxide or hydroxyl radical and electron transfer. Due to the low cost and easy production, zero- valent iron (ZVI) is an industrially feasible remediation methodology. There is evidence to suggest possible risks. Most nanoparticles are not biodegradable and expected to accumulate in organisms and especially at higher levels in the food chain. Materials in nanoscale show unusual physical, chemical, and biological properties which may be different from those in bulk materials. Therefore the nanotechnology should be promoted in a responsible and safe manner.