مقايسه اثربخشي سخنراني و جزوه آموزشي برآگاهي، نگرش و رفتار تغذيه‌اي دانش‌آموزان شهر قم

چكيده مقدمه: تغذيه نامناسب در بروز بيماري‌هايي گوناگون نظير بيماري قلبي- عروقي، سرطان و ديابت تاثير به سزايي دارد. از آنجاكه اغلب رفتارهاي غلط بهداشتي ريشه در تجارب دوران كودكي و نوجواني داشته و تغذيه سالم در دوران بلوغ تاثير قابل توجهي بر رشد و سلامت انسان دارد، لذا هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير دو روش آموزشي بر آگاهي، نگرش و رفتارهاي تغذيه‌اي دانش‌آموزان راهنمايي است. روش‌‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربي تاثير دو روش آموزشي بر آگاهي، نگرش و رفتار تغذيه‌اي دانش‌آموزان مقطع سوم راهنمايي با استفاده از پرسشنامه‌اي شامل چهار بخش (‌مشخصات ‌فردي، آگاهي، نگرش و رفتار) مورد بررسي قرار گرفت. به روش خوشه‌اي دو مدرسه انتخاب و از هر مدرسه تعداد 110 دانش‌آموز پايه سوم (‌در مجموع 220 نفر) به صورت تصادفي در دو گروه آموزشي جزوه و سخنراني قرار گرفتند. در ابتدا پرسشنامه توسط دانش‌آموزان به عنوان پيش‌آزمون تكميل شد و سپس مداخله آموزشي در دو گروه در سه جلسه به اجرا درآمد و پس از سه ماه، همان پرسشنامه مورد آزمون مجدد قرار گرفت. داده‌هاي آماري توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 16 با آزمون‌هاي T مستقل و زوجي و ضريب همبستگي بررسي شد. يافته‌ها: مداخلات آموزشي سبب افزايش معني‌داري در ميانگين نمرات آگاهي، نگرش و عملكرد دو گروه شد (‌05/0P < ). ميانگين تفاوت ايجاد شده در گروه سخنراني در بخش آگاهي و نگرش به طور معني‌داري بيش از گروه جزوه بود (‌05/0P < ). نتيجه‌گيري: هر دو روش آموزشي، موجب افزايش سطح آگاهي، نگرش و رفتار تغذيه‌اي در نوجوانان شد. بنابراين توجه به برنامه‌هاي آموزشي جهت ارتقا رفتارهاي تغذيه‌اي امري ضروري است.