عوامل رفتاري برقراري ارتباط موثر در گفتار و رفتار امام رضا(ع)

Behavioral Factors to Building Effective Communication in Speech and Behavior of Imam Reza (AS)

معصومان(ع) به‌عنوان تبيين‌كنندگان كلام وحي، در گفتار و رفتار خود با مخاطبان، به شيوه‌اي اثر‌بخش ارتباط برقرار مي‌كردند. با بررسي احاديث ايشان، اين شيوه‌ها را در شرايط گوناگون انتقال پيام مي‌توان استخراج و دسته‌بندي كرد. هدف از تدوين اين نوشتار استخراج و دسته‌بندي بعضي از عوامل رفتاري ارتباط موثر در گفتار و رفتار امام رضا(ع) است. اين عوامل در باب‌هاي مختلف حديثي امام(ع) و نه صرفاً باب‌هاي تربيتي وجود دارد. اين نكته مورد تاكيد است كه دوران امامت آن حضرت به‌خصوص تنوع سه دوره مختلف و به‌تبع آن مخاطبان مختلف اين دوران مي‌تواند الگويي براي شيوه رفتاري مديران در عصر حاضر باشد. در اين مقاله كه به شيوه كتابخانه‌اي نگاشته شده، در چند عنوان به عواملي چون بهره‌گيري از نشانه‌هاي غيركلامي، انتقال غيرمستقيم پيام، ادب و احترام متقابل، همگامي، هماهنگي قول و عمل، موقعيت‌شناسي در سخن گفتن و سكوت و ارتباط نزديك اشاره شده است. معاشرت، زمينه‌سازي براي پيام اصلي، اولويت‌شناسي و موقعيت‌شناسي و بالاخره سطح‌بندي ارتباط از ديگر عوامل رفتاري داراي شاهد مثال در احاديث رضوي است.