بررسي تاثير جهاني شدن بر بهره وري كل عوامل توليد (مطالعه موردي: ايران و منتخبي از كشورهاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي)

The Effect of Globalization on Total Factor Productivity (Case Study: Iran and selected countries of Islamic Conference Organization)

امروزه جهاني شدن فرصت ها و چالش هاي جديدي را براي كشورهاي مختلف از طريق آزادسازي اقتصادي، سرمايه گذاري خارجي، گردش سرمايه، تبادل اطلاعات، تغييرات تكنولوژيك ايجاد كرده است. در اين مقاله تاثير جهاني شدن بر بهره وري كل عوامل توليد براي 16 كشور منتخب عضو سازمان كنفرانس اسلامي طي دوره زماني 1990-2011 مورد مطالعه قرار گرفته است. براي برآورد آثار متغيرها، از تكنيك هم انباشتگي پانلي به شيوه حداقل مربعات معمولي پويا (DOLS) استفاده شده است. نتايج برآوردها حاكي از آن است كه، متغيرهاي جهاني شدن و نيروي كار تحصيل كرده و ماهر تاثير مثبت و معني دار بر بهره وري كل عوامل توليد دارند. ولي تاثير متغيرهاي تورم و بحران مالي جهاني بر بهره وري كل عوامل توليد منفي و معني دار مي باشد. به عبارت ديگر نتايج عملي نشان مي دهد جهاني شدن منجر به افزايش بهره وري كل عوامل توليد مي شود.

Today, globalization has created new opportunities and challenges for various countries through economic liberalization, foreign investment, capital flow, information exchange, and technological change.In this paper, the impact of globalization on the total productivity of factors of production has been studied for the selected 16 countries of OIC during the period 1990 to 2011. In order to estimate the effects of variables, panel cointegration technique with Dynamic Ordinary Least Squares (DOLS) method has been employed. Empirical results show that globalization and professional labour have a positive effect on the total productivity of factors of production. However, the influence of inflation and world financial crisis is negative.