مديريت پايدار گردشگري (مطالعه موردي: شهر بجنورد)

Sustainable Tourism Management (Case Study: Brojerd City)

توسعه گردشگري شهري آثار مثبت و منفي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و زيست‌محيطي به دنبال دارد، ايجاد تعادل در اين زمينه- به گونه‌اي كه آثار مثبت بيش از آثار منفي باشد- نيازمند اتخاذ سياست‌هاي مديريتي و راهبردي قوي است. بنابراين پايداري در گردشگري شهري، مستلزم توجه نظام‌مند به ابعاد فني، فرهنگي، سياسي، اقتصادي، تاريخي و زيست‌محيطي است. با در نظر گرفتن اهميت موضوع، مقاله حاضر از نوع توصيفي‌ـ تحليلي و در زمره تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري پژوهش، كليه گردشگران ورودي به شهرستان بجنورد بوده‌اند. با استفاده از جدول مورگان، 384 نمونه به روش تصادفي ساده انتخاب و مورد مصاحبه و پرسش قرار گرفتند. همچنين از آزمون‌هاي آماري، نظير آزمون همبستگي اسپيرمن و آزمون تي براي بررسي فرضيه‌ها استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه به علت ضعف‌هاي مديريت شهري، عدم يكپارچگي مديريت در بهره‌برداري پايدار از جاذبه‌ها، كمبود امكانات، عدم دسترسي و اطلاع‌رساني، عدم همكاري و هماهنگي نهادهاي گوناگون شهري در تامين بهداشت و نظافت شهر و مشكلات مربوط به برنامه‌ريزي، بخش گردشگري نه تنها از توسعه پايداري فاصله گرفته، بلكه روندي منفي را طي مي‌كند