تكرارپذيري آزمون هاي پوردو پگبورد و تمايز دو نقطه در دانش آموزان با اختلال نوشتن رشدي

زمينه و هدف: اختلال نوشتن رشدي يكي از انواع ناتواني­هاي يادگيري در دانش­آموزان است. بررسي مهارت حسي و حركتي دست در اين افراد با استفاده از آزمون­هايي كه مناسب، عملكردي و نشان­دهنده توانايي واقعي فرد در حركات ظريف و پيچيده دست باشد، از پيش­نيازهاي طرح برنامه درماني است. از دسته آزمون­هاي مورد استفاده جهت بررسي مهارت حركتي و حسي دست، به ترتيب آزمون­هاي پوردوپگبورد و تمايز دونقطه مي­باشد. از اين رو هدف اين مطالعه، بررسي تكرارپذيري اين ­آزمون­ها در دانش­آموزان با اختلال نوشتن رشدي مي­باشد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي-تحليلي، مهارت­هاي حسي و حركتي دست در23 دانش­آموز 11-8 ساله با اختلال نوشتن رشدي در شهر تبريز از طريق آزمون­هاي پوردوپگبورد و تمايز دو نقطه (به دو صورت استاتيك و ديناميك) ارزيابي شد. جهت بررسي تكرارپذيري بين­جلسه­اي آزمون­ها توسط دو آزمونگر و درون­جلسه­اي با فاصله 1 هفته از ضريب همبستگي درون­گروهي، براي مقايسه مهارت­ها در دختر و پسر، راست دست و چپ دست از آزمون تي مستقل و براي بررسي ارتباط بين مهارت حركتي با حسي از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. يافته­ها: ضريب همبستگي درون­گروهي براي آزمون­هاي پوردوپگبورد و تمايز دو نقطه استاتيك و ديناميك در حالت بين جلسه­اي از 94/0 تا 77/0 و براي حالت درون جلسه­اي از 69/0 تا 92/0 متغير بود. مهارت حركتي با مهارت حسي ارتباط معنادار نداشت. نتيجه­گيري: به علت تكرارپذيري بالا مي­توان از اين آزمون­ها جهت سنجش مهارت­هاي حسي و حركتي و طرح ريزي برنامه درماني دانش­آموزان با اختلال نوشتن رشدي بهره برد. عدم وجود ارتباط بين مهارت حركتي و حسي در اين بيماران، مي­تواند مرتبط با نوع پاتولوژي اختلال نوشتن باشد كه مطالعات بيشتري را مي­طلبد.