آموزش گروهي كنترل خشم به شيوه رفتاري - شناختي و بررسي ميزان تأثير آن برتغيير پرخاشگري و كفايت اجتماعي نوجوانان پسر بد‌سرپرست ساكن خوابگاه‌هاي بهزيستي شهرستان تبريز

هدف اين پژوهش بررسی تأثير آموزش گروهی كنترل خشم به شيوه رفتاری - شناختی بر تغيير پرخاشگری و كفايت اجتماعی نوجوانان پسر بد‌سرپرست ساكن خوابگاه‌های بهزيستی شهرستان تبريز بود. روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشی با پيش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری 22 نفر از نوجوانان پسر بد‌سرپرست ساكن در خوابگاه‌های بهزيستی شهرستان تبريز بودند كه همگی به‌عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. يك هفته قبل از اجرای آموزش گروهی از هر دو گروه پيش‌آزمون به‌عمل آمد. سپس گروه آزمايش، 8 جلسه آموزش ديدند. پس از پايان جلسات از هر دو گروه پس‌آزمون به‌عمل آمد و داده‌ها با استفاده از آزمون كوواريانس ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ شدند. يافته‌ها حاكی از فقدان تأثير آموزش گروهی مديريت خشم بر تغيير پرخاشگری و مهارت اجتماعی نوجوانان بود. نتيجه اينكه آموزش گروهی به‌مدت 8 الی 10 جلسه، به‌عبارتی آموزش كوتاه مدت، صرفاً نمی‌تواند تأثير چندانی در تغير مشكلات رفتاری از جمله پرخاشگری داشته باشد. بنابراين، اقدامات آموزشی و درمانی برای اصلاح مشكلات رفتاری بالاخص گروه خاص چون كودكان، نوجوانان و جوانان بد‌سرپرست بايستی همه جانبه، عميق و بلند مدت باشد.