بررسي عوامل موثر بر پذيرش فناوري RFID در صنايع ايران

تكنولوژي شناسايي از طريق امواج راديويي (RFID ) يكي از فناوريهايي است كه ممكن است در آينده نزديك ماهيت و طبيعت بسياري از صنايع را تغيير دهد. هدف اصلي اين تحقيق مطالعه عوامل موثر بر پذيرش فناوري RFID در صنعت قطعه سازي خودرو در ايران است. محقق، براي شناسايي عوامل موثر بر پذيرش فناوري RFID از مدل پذيرش فناوري تكنولوژي، سازمان و محيط (TOE) استفاده كرده و 12 متغير را براي سه بعد مدل در نظر گرفت، براي بعد تكنولوژي (مزيت نسبي، پيچيدگي، سازگاري و هزينه )، بعد سازمان (حمايت مديريت ارشد، اندازه شركت، شايستگي فناوري، دانش فني، آمادگي سازماني) و در نهايت براي بعد محيط (فشار رقابتي ، اجبار شريك تجاري، نيازم مبرم اطلاعات) در نظر گرفته شد. جامعه آماري اين تحقيق شامل شركت هاي قطعه سازي مي باشند كه در زنجيره تامين بزرگترين خودرو سازهاي كشور (شركت سايپا و ايران خودرو ) در سال 1390 قرار دارند كه با استفاده از جدول مورگان تعداد 278 شركت به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي بررسي متغيرهاي در نظر گرفته شده از تحليل عاملي اكتشافي استفاده شد كه نتايج بيانگر آن است كه به جز متغير دانش فني بقيه متغيرها بر روي پذيرش فناوري RFID تاثير گذار خواهند بود.