بررسي تاثير جوشانده چاي سياه بر پروماستيگوت هاي انگل ليشمانيا ماژور در شرايط برون تني

In vitro evaluation of the effect of black tea decoction extract on Leishmania major promastigotes

ليشمانيوز جلدي يكي از بيماري هاي آندميك در برخي از نقاط ايران بوده و از جمله بيماري هاي انگلي است كه فاقد داروي درماني موثري مي باشد. در اين مطالعه، تاثير جوشانده چاي سياه بر رشد پروماستيگوت ها در شرايط برون تني (In vitro) مورد بررسي قرار گرفت. پروماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور تكثير و در پليت هاي كشت سلولي 24 خانه اي به ميزان 3 ميليون انگل در هر ميلي ليتر در محيط تازه پاساژ داده شدند. جوشانده چاي سياه به نسبت هاي 10، 20، 30 و 40 درصد حجم نهايي به سوسپانسيون كشت سلولي اضافه گرديده و پليت ها به انكوباتور 26 درجه سلسيوس انتقال داده شده و در فواصل 5/0، 1، 5، 24، 48 و 72 ساعت پس از مواجهه روند رشد و تكثير آن ها ارزيابي گرديد. اثربخشي جوشانده چاي سياه بر پروماستيگوت انگل با استفاده از روش شمارش مستقيم و نيز آزمون MTT (3-(4, 5-dimethylthiazolyl-2)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) سنجيده شد و نتايج با استفاده از آزمون تحليل واريانس يك طرفه مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. نتابج حاصل از شمارش مستقيم و آزمون MTT نشان داد كه تعداد پروماستيگوت‌ها در گروه هاي تيمارشده با غلظت هاي 10، 20، 30 و 40 درصد جوشانده گياه چاي سياه 24، 48 و 72 ساعت پس از كشت كاهش يافته ولي در گروه كنترل از روند رشد طبيعي تبعيت مي‌نمود كه در مقايسه با گروه‌هاي تحت آزمايش داراي اختلاف معني دار (05/0p < ) بود. نتايج مطالعه نشات داد كه جوشانده چاي سياه در از بين بردن پروماستيگوت-هاي ليشمانيا ماژور در شرايط برون تني، اثر مطلوبي دارد.