نيمرخ سازي جنايي از بزهكاران سايبري بر پايه صحنه ارتكاب جرم

نيمرخ سازي جنايي، شگرد نسبتاً نويني است كه مامورين تحقيقِ در مبارزه و كشف جرايم، در بهره گيري از آن اهتمام ويژه اي داشته اند. در سال هاي اخير، الگوهاي گوناگوني از كاربستِ اين شگرد در شناسايي تقريبيِ بزهكاران ارايه شده است. در اين ميان، الگوي استنتاجي كه مبناي آن بررسي دلايل موجود در صحنه ارتكاب جرم مي باشد و مستلزم بررسي دقيق و عينيِ آن ها به منظور بدست آوردن دركي كامل از ماهيت جرم، كنش گران جرم، انگيزه ها و روابط آن ها با يكديگر است، با غلبه بر كاستي هاي الگو هاي پيشين - نظير عدم وابستگي به بانك هاي اطلاعاتيِ بزرگ مجرمين يا تحليل آماريِ محكومين و نيز فرا فرهنگي- فرامكاني بودن آن- به محبوبيت زيادي دست يافته است. آنچه مشخص است اينكه، اگرچه تاكنون از الگوي اخير كمتر در ارتباط با جرايم ارتكابي در فضاي سايبري استفاده شده است، اما مي توان از آن به عنوان يكي از پيشرفته ترين شگرد هاي پليسي در زمينه شناسايي بزهكاران سايبري بهره برد. گردآوري داده هاي موجود در صحنه جرم نظير شيوه ارتكاب جرم، زمان و مكان ارتكاب حمله و ملاحظات بزه ديده شناختي و در گام بعدي، تحليل آن ها مي تواند به مامورين تحقيق در شناسايي و حتي پيشگيري از جرايم آتي، كمك شاياني نمايد.