برنامه ريزي راهبردي توسعه گردشگردي تفرجگاه بند اروميه

با توجه به اينكه برنامه و طرح­هاي اجرا شده براي توسعه روستاها، موفقيت چنداني در مشكلاتي چون فقر، بيكاري، مهاجرت روستاييان، سطح بهداشت و...، نداشته است، امروزه براي حل اين مشكلات بسياري از برنامه­ريزان و صاحب نظران معتقدند، يكي از راهكارهاي توسعه همه جانبه روستاها، گسترش گردشگري در اين مناطق است. تفرجگاه بند، يكي از مناطق گردشگري شهر اروميه، به دليل نزديكي به شهر و طبيعت زيبايش، نظر گردشگران زيادي را به خود جلب كرده است، ولي به دليل نبود برنامه­ريزي و مديريت گردشگري، سود اقتصادي چنداني براي ساكنان محلي به همراه نداشته است. با توجه به اينكه هدف هر نوع برنامه­ريزي دستيابي به رفاه و توسعه است، اين پژوهش نيز با هدف برنامه­ريزي راهبردي براي توسعه گردشگري در منطقه مورد مطالعه، به منظور افزايش درآمد، بالا بردن سطح اشتغال و بهبود كيفيت زندگي ساكنان محلي صورت گرفته است. پژوهش پيش رو از نوع كاربردي است و از لحاظ تحليل در چارچوب روش­هاي توصيفي ـ تحليلي قرار مي­گيرد، ابزار جمع­آوري اطلاعات كتابخانه­اي و ميداني است. جامعه آماري پژوهش را سه گروه ساكنان محلي، گردشگران و مسئولان شكل داده اند. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه­گيري كوكران تعيين شد. تحليل اطلاعات حاصل از پرسشنامه به كمك نرم افزار SPSS انجام گرفت، سپس با استفاده از روش SWOT و QSPM، راهبردهايي براي توسعه گردشگري در منطقه مورد مطالعه پيشنهاد شده است. با توجه به نتايج پژوهش، منطقه از شروط اوليه توسعه گردشگري برخوردار است، لذا براي پايداري آثار گردشگري و بهره­مندي از آثار اقتصادي ناشي از اين فعاليت در منطقه مورد مطالعه، برنامه ريزي و مديريت گردشگري امري ضروري و اجتناب­ناپذير است.