تاثير پيشگيري غيركيفري بر ميزان احساس امنيت در ميان جوانان شهر بروجرد

The Effect of Non-Criminal Prevention Methods on the Sense of Security among Young Adults in Broujerd

امنيت ازجمله نيازهاي بنيادي و طبيعي بشري و داراي دو بعد عيني و ذهني-رواني است كه در اين مطالعه بعد ذهني آن (احساس امنيت) مدنظر است. احساس امنيت به عنوان يك پديده روان‌شناختي-اجتماعي، تحت تاثير تجربه‌هاي مستقيم و غيرمستقيم افراد ازشرايط متفاوت اجتماعي است كه انسان‌ها براي دستيابي به زندگي سالم و تداوم روابط اجتماعي نيازمند آن هستند. هدف اصلي اين پژوهش، بررسي ميزان احساس امنيت در بين جوانان شهر بروجرد مي‌باشد كه اين ميزان درارتباط با تاثير پيشگيري غيركيفري بر ميزان امنيت مورد سنجش قرار گرفته است. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از كليه افراد (14-29) سال ساكن شهربروجرد مي‌باشد و روش تحقيق در بخش نظري از روش كتابخانه‌اي و در بخش آماري از نوع توصيفي- پيمايشي بوده وابزار اندازه‌گيري از نوع پرسشنامه با طيف ليكرت (از خيلي كم تا خيلي زياد) مي‌باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول عمومي كوكران؛384 نفرحاصل شده است. تجزيه و تحليل داده‌ها توسط نرم‌افزارspss و با آمار توصيفي و تحليلي انجام گرفته است. نتايج به‌دست آمده بيانگر آن است كه مردم با ديد مثبتي به برنامه‌هاي پيشگيري غيركيفري از جرم نگاه كرده و تاثير آنها را بر سالم‌سازي محيط و امنيت اجتماعي بسيار مثبت ارزيابي كرده‌اند. از ميان مشخصات فردي: جنسيت، وضعيت تاهل، منطقه سكونت، سن و سطح تحصيلات؛ فقط دو متغير جنسيت و وضع تاهل در ميزان احساس امنيت اثرگذاربوده است و از خود رابطه معنادار نشان داده و بقيه متغيرها در اين تحقيق رد شده است.