بررسي تاثير كارآفريني استراتژيك بر دست‌يابي به مزيت رقابتي( مطالعه موردي صنعت ساختمان و مسكن)

امروزه يكي از چالش‌هاي پيش روي اكثر شركت‌ها بدون توجه به اندازه، عمر يا نوع صنعت، چگونگي كسب و حفظ مزيت رقابتي است. كارآفريني‌استراتژيك به موقعيت شركت كمك مي‌كند، تا قادر به پاسخ گويي در برابر انواع تغييرات محيطي كه بسياري از سازمان‌هاي امروزي با آن مواجه هستند، باشد و مزيت رقابتي خود را گسترش دهد. در اين مقاله تلاش مي‌شود تا با توجه به اهميت كارآفريني‌استراتژيك و مزيت‌رقابتي در صنعت ساختمان، مدلي كه بيانگر رابطه بين كارآفريني‌استراتژيك و مزيت‌رقابتي باشد، ارايه شود. بدين ترتيب اطلاعات از ميان كليه نهادهاي متولي صنعت ساختمان ايران با ابزار پرسشنامه جمع‌آوري و تجزيه و تحليل گرديد. روايي و پايايي پرسشنامه بررسي و تاييد شد، پس از بررسي برازش مدل‌هاي اندازه‌گيري، با استفاده از مدلسازي معادلات ساختاري، روابط ساختاري مدل آزمون گرديد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهدكه برازش مدل، مناسب بوده و تاثير ذهنيت‌كارآفرينانه و رهبري‌كارآفرينانه بر مديريت ‌منابع، مديريت منابع بر خلاقيت و نوآوري و خلاقيت و نوآوري بر مزيت‌رقابتي و اثر واسطه‌اي مديريت ‌منابع و خلاقيت و نوآوري تاييد شد. نتايج پژوهش، مديران عالي را به بهره گيري از مفهوم كارآفريني‌استراتژيك كه علاوه بر شناسايي و بهره‌برداري از فرصت‌هاي بالقوه، راه را براي صنعت جهت دستيابي به مزيت رقابتيِ بيشتر هموار مي‌سازد، ترغيب مي‌كند.