نقش ابعاد اصلي شخصيت در نوع ارتباط با خدا

هدف پژوهش، بررسي نقش ابعاد اصلي شخصيت در نوع ارتباط با خدا بود. به اين منظور 345 دانشجوي دانشگاه شهيد بهشتي با استفاده از نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه هاي شخصيتي NEO فرم كوتاه (مك كري و كاستا، 1985) و ارتباط با خدا (مظاهري و همكاران، 1390) را تكميل نمودند. نتايج تحليل داده ها با آزمون همبستگي و رگرسيون نشان داد روان آزرده خويي پيش بيني كننده ارتباط نامطلوب با خدا، و ويژگي هاي برون گرايي، توافق جويي و وظيفه شناسي پيش بيني كننده ارتباط متناسب با خدا مي باشند؛ افراد داراي اين ويژگي هاي شخصيتي، رابطه مطلوب و مثبتي با خداوند برقرار نموده اند؛ به گونه اي كه در اين ارتباط، محبت، ترس و اميد به خدا (رابطه مطلوب) منجر به احترام و اعتماد به خداوند شد؛ اما افراد روان آزرده خو تصوير ذهني منفي نسبت به خود و خدا پيدا كرده و ارتباط خود با خدا را براساس مولفه هاي خدايي كه دور و سخت گير است، ساخته اند.