مشخصه هاي كمي زادآوري در روشنه هاي ناشي از بهره برداري و طبيعي در جنگل آميخته راش (مطالعه موردي بخش نم خانه جنگل خيرود)

روشنه ها نقش مهمي در استقرار زادآوري و تعيين تركيب پوشش گياهي در اكوسيستم هاي جنگلي دارند. اغلب در شيوه تك­گزيني استقرار زادآوري با ايجاد روشنه هايي در پوشش تاجي پيگيري مي شود. اين پژوهش در بخش نم­خانه جنگل خيرود نوشهر به منظور بررسي ويژگي هاي نهال هاي استقراريافته در روشنه هاي طبيعي و روشنه هاي ناشي از بهره برداري انجام گرفت. درمجموع 60 روشنه در اين جنگل انتخاب و مشخصه هاي روشنه ها شامل مساحت و شكل برآورد و ارتباط بين فراواني و ارتفاع نهال ها با هر يك از مشخصه هاي روشنه هاي طبيعي و روشنه هاي ناشي از بهره برداري آزمون شد. نتايج نشان داد در روشنه هاي طبيعي ميانگين فراواني نهال ها و همچنين فراواني نهال هاي گونه راش رابطه معني داري با مساحت روشنه دارند، در حالي كه فراواني نهال هاي بلندتر از 30/1 متر ارتباط معني داري با اندازه روشنه نشان نمي دهند. فراواني كل نهال ها نيز ارتباط معني داري با شكل روشنه ها در روشنه هاي ناشي از بهره برداري و طبيعي دارد، همچنين گونه راش شرقي به تنهايي بيش از 90 درصد از نهال هاي بلندتر از 30/1 متر را تشكيل مي دهد. در مقايسه روشنه هاي طبيعي و روشنه هاي ناشي از بهره برداري مشخص شد رابطه معني داري بين استقرار نهال در اندازه هاي مختلف روشنه وجود دارد، بر اين اساس توصيه مي شود در ايجاد روشنه و برداشت درختان در شيوه تك­گزيني مشخصه هاي ساختاري روشنه به عنوان عوامل موثر در استقرار نهال هاي گونه راش در نظر گرفته شوند.