مقايسه مدل رگرسيون درختي، شبكه عصبي مصنوعي و هارگريوز ساماني در برآورد تبخيرتعرق مرجع مناطق خشك

هدف از اين تحقيق، ارزيابي سه مدل شبكه عصبي مصنوعي، رگرسيون درختي و مدل هارگريوز ساماني براي برآورد تبخيرتعرق گياه مرجع بود. بدين منظور از اطلاعات هواشناسي استان­هاي سيستان و بلوچستان، كرمان، يزد و خراسان جنوبي در دوره آماري 1998-2008 استفاده شد. با توجه به تاثير سرعت باد بر ميزان تبخيرتعرق منطقه، برآورد تبخيرتعرق براساس تغييرات سرعت باد در قالب سه گروه شامل ايستگاه­هايي با سرعت باد كمتر از 48/2 متر بر ثانيه در گروه U1، ايستگاه هايي با سرعت باد بين 48/2 و 67/3 متر بر ثانيه در گروه U2 و ايستگاه هايي با سرعت باد بيشتر از 67/3 متر بر ثانيه در گروهU3 صورت گرفت. نتايج نشان داد هر سه مدل شبكه عصبي مصنوعي، رگرسيون درختي و هارگريوز ساماني در گروه U1بهترين برآورد را داشتند. نتايج آماري ميانگين مجذور مربعات خطاي مدل شبكه عصبي مصنوعي 41/1 ميلي متر در روز با ضريب تبيين 84/0، مدل رگرسيون درختي 46/1 ميلي متر در روز با ضريب تبيين 83/0 و هارگريوز ساماني كاليبره شده 02/2 ميلي متر در روز با ضريب تبيين 69/0 به دست آمد كه بيانگر برتري دو روش شبكه عصبي و رگرسيون درختي بود.