بررسي و تحليل نابرابري درتوزيع زيرساخت هاي گردشگري شهري مطالعه موردي: استان آذربايجان شرقي

هدف پژوهش حاضر بررسي و تحليل نابرابري در توزيع زيرساخت هاي گردشگري شهري با به كارگيري تكنيك SAW، ضريب چولگي پيرسوني، ضريب همبستگي پيرسوني و قانون اندازه-مرتبه زيپف، در استان آذربايجان شرقي است. شاخص هاي مورد بررسي شامل؛ (1) اقامت گاه ها و هتل، (2) واحدهاي پذيرايي بين راهي و رستوران، (3) اماكن تفريحي (موزه، سينما، تئاتر و نمايشگاه)، (4) اماكن عمومي صرف غذا و نوشيدني (ساندويچي و غيره)، (5) دفاتر خدمات مسافرتي، (6) مناطق نمونه گردشگري، (7) وسايل نقليه عمومي درون شهري، (8) شركت ها و تعاوني هاي مسافربري و (9) پارك هاي عمومي است. نتايج نشان داد؛ بين شهرستان هاي استان آذربايجان شرقي براساس زيرساخت-هاي گردشگري شهري تفاوت فاحشي وجود دارد كه شهرستان تبريز با مقدار 996/0 در رتبه نخست و شهرستان خداآفرين با 003/0 در آخرين رتبه قرار دارد و توزيع زيرساخت هاي گردشگري شهري در استان آذربايجان شرقي نيز نامتقارن با چولگي مثبت است. ضريب همبستگي پيرسوني نشان داد؛ بين توزيع زيرساخت هاي گردشگري شهري و جمعيت رابطه مستقيم و كامل در استان آذربايجان شرقي با مقدار 994/0 برقرار است با اين وجود، نابرابري عظيمي در توزيع زيرساخت هاي گردشگري شهري و جمعيت مطابق قانون اندازه-مرتبه زيپف در بين شهرستان هاي استان آذربايجان شرقي مشاهده مي شود.