متناقض‌نما در شعر سبك آذربايجاني

The Paradox of Poetry in Azerbaijani Style

يكي از جذّاب‌ترين مباحث زيبايي‌شناسي متن، بحث پارادوكس يا متناقض‌نماست. بهره‌گيري از اين شگرد، از عالي‌ترين شيوه‌هاي آشنايي‌زدايي هنري به ‌شمار مي‌رود كه موجب دور شدن كلام از حالت عادي و برجسته‌سازي و اثرگذاري چشمگير بر مخاطب مي‌گردد. در شعر سبك آذربايجاني اين ارايه بسامدي قابل توجّه و اثرگذار دارد. پارادوكس با قرار گرفتن در قالب صور خيالي چون تشبيه، استعاره، تشخيص و كنايه از پيچيدگي و ابهام نخستين خود فاصله مي‌گيرد و در پي آن، مخاطب به زيبايي بافت اوّليّه كلام پي مي‌برد. امّا ايجاد آن در متن نياز به ظرافت و خلاّقيّت بسيار دارد. پژوهش پيش روي، ضمن تقسيم‌بندي تازه از انواع پارادوكس، شعر سبك آذربايجاني را از اين چشم‌انداز، به بوته نقد و تطبيق مي‌كشاند و موارد و مصاديق برجسته آن را رمزگشايي و تحليل مي‌كند.

Paradox is a key factor in literary beautification. Also, paradox plays an important role at foregrounding, defamiliarization and deviation in literature. The paradox is very widely used in poetry of Azerbaijani style. Azerbaijani poet style have used of very different and picturesque techniques to make paradoxes in their poetry. In this literary style, continuous, paradoxical compounds and images are made at various methods. This article Studies different types of Paradox in Azerbaijani style poem.