تاثير آموزش متقابل بر بهبود درك مطلب و خواندن دانش آموزان دختر نارساخوان

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش متقابل بر بهبود درك مطلب و خواندن دانش آموزان دختر نارساخوان در پايه پنجم ابتدايي بود. بدين منظور از بين دانش آموزان دختر پايه پنجم ابتدايي 30 نفر به‌عنوان نارساخوان انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره آزمايش و كنترل جايگزين شدند. مشاركت‌كنندگان گروه آزمايش در 8 جلسه 45 دقيقه اي، آموزش متقابل را دريافت كردند. در اين پژوهش براي جمع آوري داده ها از آزمون هوشي ريون كودكان، آزمون تشخيصي خواندن و نارساخواني، آزمون پيشرفت سواد خواندن پرلز، پرونده تحصيلي و بهداشت دانش آموزان استفاده شد. نتايج تحليل كوواريانس حاكي از تاثير مثبت آموزش متقابل بر درك مطلب و خواندن آزمودني هاي گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه پس از حذف اثر پيش‌آزمون‌ها به‌عنوان متغير هم‌تغيير يا هم‌پراش بود. بر اين اساس مي توان نتيجه گيري كرد كه روش آموزش متقابل روشي مفيد و موثر است كه كاربرد آن منجر به افزايش ميزان درك مطلب دانش آموزان مي‌شود و مهارت خواندن آن ها را بهبود مي بخشد.

The purpose of the current study was to find out the effect of Reciprocal Teaching on reading and comprehension improvement in fifth grades of elementary female students with Reading Disorders in Tabriz. To this end, 30 students were selected and randomly divided into experimental and control groups. The intervention program consisting of Reciprocal teaching was implemented during eight 45-minute sessions. The instruments used for data collection were Ravenʹs Colored Progressive Matrices Test, Reading and Dyslexia Test, PIRLS reading literacy Achievement tests, Students Educational and Health documents. Results of data Analysis showed that there is a significant difference between experimental and control groups after removing the effect of pretests as covariates. Therefore, it was concluded that application of Reciprocal teaching can improve the reading comprehension of students with reading disorders.