توانايي اقلام تعهدي سنتي و درصدي (نسبي) در شناسايي سهام كم‌ارزش‌گذاري شده

The Ability of Traditional and Relative (Percent) Accruals to Identify Undervalued Stocks

در رويكرد سنتي محاسبه اقلام تعهدي، براي همگن كردن از جمع دارايي‌ها استفاده مي‌شود. همگن كردن اقلام تعهدي با سود، مفهوم جديدي تحت عنوان «اقلام تعهدي درصدي (نسبي)» ايجاد مي‌كند. اقلام تعهدي جز تعهدي سود است و وقتي با سود همگن مي‌شود براي طبقه‌بندي داده‌ها كاراتر عمل مي‌كند. بر اين اساس در اين پژوهش، توانايي اقلام تعهدي سنتي و درصدي (نسبي) براي شناسايي سهام كم ارزش‌گذاري شده بررسي شد. بدين منظور از دو مدل پيش‌بيني سود «سرمايه‌گذار مطلع» و «سرمايه‌گذار نامطلع» استفاده شد. نمونه پژوهش متشكل از 158 شركت پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است. دوره زماني پژوهش نيز بين سال‌هاي 1380 تا 1389 است. يافته‌هاي حاصل از بررسي 1160 سال ـ شركت موجود در اين پژوهش نشان مي‌دهد كه برخلاف انتظار توانايي دو استراتژي اندازه‌گيري اقلام تعهدي در شناسايي سهام كم ارزش‌گذاري شده تفاوت چنداني با يكديگر ندارد.

In traditional approach of measuring accruals, items are scaled by average total assets. Scaling accruals by earnings created a new concept entitled percent (relative) accruals. When accruals component of earnings scaled by earnings, this new definition of accruals was produced more efficient data to classifying.In this study the ability of percent and traditional accruals to identify disvalued stocks was investigated. In order to, sophisticated and naïve forecasts models was used. The sample included of 158 firms (1160 firms- year) listed on the Tehran Stock Exchange between 1380 to 1389. The research find that, in contrast with expectation, percent accruals approach havenʹt more ability to identify undervalued stocks.