بهينه سازي مصرف انرژي در بخش كشاورزي در منطقه كاشمر

با توجه به مسئله هدفمند كردن يارانه ها و تاثيراتش بر قيمت و به دنبال آن الگوي مصرف نهاده ها، بايد به بهينه سازي مصرف نهاده انرژي توجه بيشتري كرد. هدف از مطالعه حاضر نيز بهينه سازي مصرف انرژي در بخش كشاورزي منطقه كاشمر با استفاده از اطلاعات سال زراعي1388-1389 است. مدل به كار رفته برنامه ريزي چند هدفه با پارامتر هاي بازه اي است. در ابتدا، ميزان انرژي ورودي هر يك از محصولات و سهم مصرف انرژي هر نهاده در توليد برآورد شد و سپس با در نظر گرفتن اهداف و محدوديت ها به بهينه سازي مصرف انرژي در بخش كشاورزي منطقه مورد مطالعه پرداخته و الگوي كشت بهينه با در نظر گرفتن سطوح مختلف نهاده در دسترس ارائه شد. در نهايت، با توجه به هم ارزهاي انرژي نهاده ها، مقادير بهينه مصرف انرژي براي هر يك از نهاده ها در سطوح مختلف ريسك محاسبه و با مقادير واقعي مقايسه شد. نتايج نشان داد كه در شرايط بدون ريسك در مقايسه با شرايطي كه در آن مقادير ريسك 65/1 و 96/1 در نظر گرفته شد، اختلاف بين مقادير واقعي و بهينه مصرف انرژي نهاده ها كمتر است. در شرايطي كه ريسك در مدل لحاظ مي شود، اختلاف مقادير بهينه و واقعي مصرف انرژي بيشتر شد. نهاده آب در كليه سطوح بيشترين اختلاف را در مقادير بهينه و واقعي داشت و كود نيترات كمترين اختلاف را نشان داد. در پايان، استفاده از محصولاتِ با نياز آبي كمتر و تعيين ميزان انرژي ورودي روش هاي مختلف آبياري و همچنين استفاده بهينه و كارا از ساير نهاده ها توصيه مي شود.