رابطه علم و عمل از ديدگاه ابن عربي و امام خميني (با تاكيد بر تفاوت هاي علم حصولي و علم شهودي)

علم حصولي هرچند رابطه اعدادي و تمهيدي نسبت به عمل دارد و شرط لازم آن محسوب مي شود، توانمندي كافي براي ضمانت قطعي عمل را ندارد. تبيين كاركرد علم حصوليِ حاصل از قواي مختلف نفس و تحليل جايگاه آن در مبادي و فرايند عمل مي تواند تا حدودي چرايي شكاف بين نظر و عمل را نشان دهد. در مقابل، معرفت شهودي نسبت به علم حصولي داراي تاثير عميق تري در ضمانت عمل است و هرچه درجات معرفت شهودي بالاتر رود، احتمال مخالفت عمل با اين معرفت كمتر خواهد بود. در اين مقاله، پس از تعريف علم و عمل و بيان اقسام آن از ديدگاه ابن عربي و امام خميني، به مقايسه ميزان تاثير علم حصولي و شهودي بر عمل پرداخته مي شود.