بررسي نحوي مميز عدد در زبان فارسي

در اين مقاله ساختار نحوي مميزهاي عدد در گروه حرف تعريف زبان فارسي در چارچوب برنامه كمينه گرا بررسي مي­شود. مميز عدد تكواژي است كه هنگامي كه اسم توسط يك عدد مورد شمارش قرار ­گيرد به­ همراه اسم مي­آيد. در اين پژوهش براساس نظرات چنگ و سايبسما (2005)، ايشي (2000)، لي (1999)، تانگ (2004)، سيمپسون (2005) و بورر (2005) ويژگي­هاي واژ- نحوي مميزها در زبان فارسي را در رابطه با ديگر سازه­هاي گروه حرف تعريف ازجمله اعداد بررسي كرده، نشان مي دهيم كه برخلاف غلامعلي­زاده (1374)، سمايي (1387) و صحرايي (1389)، مميزها در زبان فارسي هسته گروهي جداگانه به نام گروه مميزي هستند كه اين گروه خود متمم هسته عدد است. سپس براساس ابني (1987) نشان مي­دهيم كه هسته مذكور نوعاًً هسته­­اي نقشي است و نه واژگاني. آنگاه به نقش اين عنصر در درون گروه حرف تعريف پرداخته، نشان مي­دهيم كه مشخصه كميت كه از طرف درزي و ياراحمدزهي (1390) براي اين عناصر ارائه­شده لزوماًٌ داراي ارزش مطلق بوده، نقش آن در واقع منفردكردن اسامي است.