اثر آمفوتريسين B و فلوكونازول بر قارچ هاي جدا شده از بيمارستان

زمينه و هدف : عفونت هاي قارچي بيمارستاني در دهه اخير در اثر افزايش بيماران داراي نقص ايمني، افزايش چشمگيري داشته است. اين مطالعه به منظور ارزيابي فعاليت ضدقارچي آمفوتريسين B و فلوكونازول عليه قارچ هاي جدا شده از محيط بيمارستان انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه توصيفي – تحليلي روي 33 نمونه قارچي جدا شده از بخش هاي مختلف بيمارستان امام خميني (ره) تهران طي 8 ماه در سال 1392 انجام شد. نمونه هاي قارچي با استفاده از سوآپ استريل تهيه شدند و نوع آنها با روش اسلايد كالچر تعيين شد. رقت هاي دارويي از µg/ml 0.25-128و سوسپانسيون قارچي با محدوده سلولي 0.5-5×105 cfu/ml تهيه شد. ميزان MIC داروها طبق استاندارد NCCLS-M38P تعيين گرديد. يافته ها : آسپرژيلوس با فراواني 13 مورد (39.4%) بيشترين و آلترناريا و سيرسينلا هر كدام با فراواني يك مورد (3 درصد) كمترين قارچ جدا شده بودند. محدوده MIC داروي فلوكونازول 64-128 µg/ml براي تمام سويه ها و محدوده MIC آمفوتريسين بي 16-64 µg/ml تعيين شد. محدوده MIC آمفوتريسين B نسبت به فلوكونازول به طور معني داري كاهش نشان داد (P<0.05). نتيجه گيري : سويه هاي قارچي جدا شده از محيط بيمارستان نسبت به دو داروي آمفوتريسين B و فلوكونازول مقاوم بودند.