توانمندي و هويت: دو درك متفاوت از امنيت در مكتب كپنهاك

رقابت و همكاري دو روي سكه روابط بين‌الملل در طول تاريخ بوده‌اند. رقابت به‌ضرورت توجه را معطوف به اهميت ظرفيت‌هاي مادي مي‌سازد. همكاري از نظر ماهيت، نگاه را به سوي مولفه‌هاي مترتب به كارگزار سوق مي‌دهد. امنيت به عنوان باارزش‌ترين كالا در چهارچوب تيوريك ساختاري در بطن نظمي براي بازيگر حيات مي‌يابد كه او در آن از جايگاهي متمايز برخوردار است. توزيع توانمندي‌ها به‌گونه‌اي رقم خورده‌اند كه براي او نفوذ را پديد آورده‌اند. در بطن تاكيد بر اهميت هويت كارگزار در شكل دادن به پديده‌ها و حوادث، نظمي در صحنه روابط بين‌الملل بايد حيات يابد كه كمترين ميزان تعارض هويتي و فزون‌ترين شباهت بين‌الاذهاني را حيات دهد. چنين نظمي بستر مساعد براي حيات يافتن نيازهاي امنيتي را به 0وجود مي‌آورد. روابط بين‌الملل مطلوب براي هر بازيگر محققاً بستگي به آن دارد كه تا چه حد امكان تحقق امنيت وجود دارد. سوال مقاله اين است كه مطلوب‌ترين چهارچوب براي شكل دادن به امنيت كدام است. با درك ماهيت چندبعدي امنيت و اينكه جنبه‌هاي مادي و اجتماعي، نقشي تعيين‌كننده در شكل دادن به اين مقوله دارند، فرضيه مقاله تاكيد دارد كه محيطي با كمترين تعارض هويتي و بالاترين جايگاه براي بازيگر، محققاً مناسب‌ترين فضاي امنيتي را حيات مي‌دهد.