كنش اجتماعي از منظر معنا و برساخت‌گرايي اجتماعي

مقاله حاضر دربرگيرنده بحثي فشرده و كلي درباره معرفي برساخت‌گرايي اجتماعي به عنوان يك رويكرد و روش پژوهش در علوم اجتماعي و سياسي است. انتخاب اين عنوان براي واژه انگليسي social constructionism به دليل تمركز اين رويكرد بر روند برساخت معنا و كنش، در بستر و بافت فرهنگي ـ تاريخي جامعه (به عنوان متني كه كنش در آن صورت گرفته) است. تمركز اصلي اين رويكرد، بيش از توجه به پارادايم‌هاي مربوط به ساخت، ساختار و كارگزار در تحليل وقايع اجتماعي و سياسي (مانند آنچه مورد تاكيد ساختارگرايي يا نهادگرايي است). بر برساخت‌هاي معنايي و رفتاري (و آنچه موجد معنا در فرايند تعاملات اجتماعي و سياسي مي‌باشد) است. به‌نوعي، جابه‌جايي تاكيدها از ساخت و ساختار به برساخت و معنا و توجه به نقش آن در فرايند شكل‌دهي به كنش‌هاي اجتماعي يا حتي فردي، رويكرد مورد علاقه برساخت‌گرايي اجتماعي است.