سياست قضايي سلاطين تيموري

قضاوت و دادرسي، از قديمي ترين ايام تا كنون همواره از مسائل مهم جوامع بشري به شمار مي آمده است. در ايران نيز در ادوار مختلف، چه در دوران پيش از اسلام و چه در دوران اسلامي، امر قضاوت از اهم امور حكومتي و از كاركردهاي مهم نهاد شاهي محسوب مي گرديد، به گونه اي كه سلطان در راس امور قضايي قرار داشت و قدرت قضايي از جانب وي به قاضيان تفويض مي شد و قضات نايبان سلطان در اين امر مهم به شمار مي آمدند. به علاوه فرمان سلطان در كنار تعاليم ديني و عرف از مباني مهم قضاوت محسوب مي شد. در دوران حاكميت تيموريان بر اين سرزمين نيز همين وضعيت حاكم بود.