تاريخچه پيدايش فن توليد آهن و كاربرد آن در ايران

آهن نقش بسیار مهم و تعیین‌كننده‌ای در شكل‌گیری،رشد و گسترش تمدن پیشرفته امروزی داشته‌ و دارد،به‌گونه‌ای كه هیچ فلز و یا ماده دیگری را نمی‌توان جایگزین آن ساخت.آهن برای اولین‌بار در اواسط هزاره دوم ق.م از كانی فلزی استخراج و مورد استفاده قرار گرفت.فراوانی ماده معدنی و قابلیت‌های فراوان آهن از عواملی هستند كه سبب شدند این فلز در مدت كوتاهی جایگزین فلزات و مواد دیگر در ساخت بسیاری از ادوات و اشیا شود.این استفاده تاثیر شگرفی بر ساختارهای مختلف‌ تمدن بشری،بویژه ساختارهای اقتصادی گذاشت. براساس شواهد و قرائن موجود اقوام ساكن در آسیای صغیر اولین كسانی بودند كه موفق به تولید آهن از كانسنگ آهن شدند.این كشف در حدود سال 1200 ق.م به سرعت در مناطق مجاور و از جمله‌ ایران گسترش یافت.اولین اشیای یافت شده در ایران مربوط به عصر آهن‌I(1450-1200 ق.م)است كه‌ به دلیل تعداد اندك آنها به نظر می‌رسد وارداتی باشند.بعد از سال 1200 ق.م آهن در ایران به‌طور گسترده تولید شده و برای ساخت ادوات مختلف مورد استفاده قرار گرفت. آزمایش‌های صورت گرفته بر روی یافته‌های آهنی ایران نشان می‌دهد كه آنها از طریق احیای سنگ آهن‌ و تولید آهن اسفنجی و سپس شمش فلزی،به شیوه چكش‌كاری ساخته شده‌اند و اغلب با درصدی از كربن همراه هستند.مطالعات نشان می‌دهد كه آهنگران در تولید وو تزیین ساخته‌های آهنی،به پیشرفت‌های‌ قابل توجهی دست یافته بودند.