پسوندهاي فعلي در گويش لكي: ساخت ارگتيو، مطابقه فاعلي يا ضمير پيوسته؟

Verbal Suffixes in Laki: Ergative Structure, Subject Agreement or Dependant Pronoun?

پسوندهاي شخص و شمار در گويش لكي دلفان توزيع گسترده‌اي دارند و مي‌توانند به گروه هاي اسمي فاعلي و مفعولي، حروف اضافه و فعل اضافه شوند. رفتار نحوي يكسان فاعل بندهاي لازم و متعدي و تقابل آنها با رفتار نحوي مفعول بند متعدي نشان مي‌دهد كه پسوندهاي مذكور را نمي‌توان نشانه ساخت ارگتيو در اين گويش تلقي كرد. به علاوه، شواهدي مانند حضور اين پسوندها بر روي حروف اضافه، علاوه بر افعال، اولويت ميزباني ستاك فعل و نه لزوماً اولين سازه گروه فعلي و همچنين وجود مطابقه با مفعول صريح نافي تلقي پسوندهاي مذكور به ‌عنوان نشانه مطابقه فاعلي است. همچنين شواهد توزيعي، مانند توزيع يكسان اين پسوندها با گروه هاي اسمي يا ضماير غيرپيوسته و شواهد تاريخي، نشان مي‌دهد كه اين پسوندها به نشانه مطابقه تبديل نشده‌اند‌ و درواقع هنوز ضمير هستند.

This study explores the person/number suffixes in Laki in a descriptive-analytic method. Having a broad distribution, these suffixes can attach to subject and object NPs, prepositions, and verbs. By considering the uniform syntactic behavior of subjects of transitive and intransitive predicates and it’s contrast with the behavior of objects of transitive predicates, the authors show that these suffixes are not ergative markers. The presence of these suffixes on prepositions as well as verbs, priority of verbal stem and not necessarily the first constituent of VP for hosting these endings and the agreement relation between these suffixes and direct objects evidences that viewing these suffixes as subject agreement markers is not on the right track. Finally, using evidenc like the uniformity of distribution of these suffixes with NPs and dependent personal pronouns, together with historical evidenc regarding the origination of verbal suffixes from pronouns, the authors argue that these suffixes are pronoun and are not fully converted into verbal agreement markers yet.