بررسي تاثير تزريق آلومينيم در كريستاليزاتور بر نوع، تركيب و اكتيويته آخال ها در فولاد كم كربن

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير تزريق آلومينيم به داخل كريستاليزاتور بر نوع، تركيب، تغييرات اكتيويته حفره ها و آخال هاي موجود در فولاد كم كربن USD7 است. اين فولاد در كارخانه ذوب آهن اصفهان توليد مي شود كه حفره ها و آخال هاي موجود در آن باعث پارگي در خط نورد كارخانه مي شد. براي بهبود كيفيت اين فولاد، مفتول آلومينيم خالص با قطر 4/2 ميلي متر و با سرعت هاي 2، 4، 6 و 8 متر بر دقيقه در بازه هاي زماني مشخص به درون كريستاليزاتور تزريق شده، از مراحل مختلف خط توليد نمونه گيري شد. نتايج نشان از دارد كه بسش تر آلومينيم افزوده شده به صورت اكسيد آلومينيم به سرباره رفته و بقيه موجب تغيير تركيب شيميايي آخال موجود در مذاب مي شود. افزايش آلومينيم موجب افزايش اكتيويته آلومينا و كاهش اكتيويته ساير اكسيدها در سرباره و آخال هاي موجود در مذاب مي شود. اكتيويته Al2O3 از 313/0 به 649/0 افزايش يافته، احتمال تشكيل Al2O3 و خروج اكسيژن از سيستم افزايش مي يابد. در بررسي هاي ميكروسكوپ الكترون روبشي شمش هاي مختلف مشخص شد كه آخال هاي موجود در نمونه بدون تزريق آلومينيم، بيش تر از نوع MnO وFeO است كه اين آخال ها در اطراف حفره هاي موجود در شمش هم قرار داشتند. در نهايت سرعت بهينه تزريق بر اساس تركيب شيميايي فولاد و هم چنين ديدگاه متالورژيكي حدود 4 متر بر دقيقه تشخيص داده شد.