علوم انساني ـ اجتماعي از بحران تا بومي‌سازي: انتقادات و راهكارها

علوم انساني در حيطه موضوعي خود، فهم معماي انسان، تشخيص مسايل و ارايه طرحي براي رفع گرفتاري انسان را بر عهده دارند. علم‌شناسي معاصر نشان مي‌دهد كه علم، پديده‌اي فرهنگي و انساني و حاوي پيام‌هاي ارزشي است. در اين مقاله پس از طرح مساله‌ي بحران در علوم انساني و اجتماعي معاصر، به ضرورت سامان بخشيدن به حركتي جديد در اين عرصه پرداخته و گسترش راه مطالعات انتقادي را نقطه عزيمت مطلوبي براي بومي‌سازي علوم اجتماعي معرفي كرده است. اين مقاله، به طرح برخي نكات عمده انتقادي از ديدگاه‌هاي مختلف در مباني و مبادي علم مدرن پرداخته، از لزوم نظريه‌پردازي و توليد علوم انساني و اجتماعي بومي ياد كرده، لوازم و خطوط عمده چنين ضرورتي را ترسيم كرده و در انتها، در دو سطح سخت‌افزاري و نرم‌افزاري به ارايه پيشنهادات در دو حوزه صف و ستاد دانشگاه‌ها و وزارت علوم، تحقيقات، فناوري پرداخته است.