ارتقاي دانش سازماني تحليلي بر بازانديشي فراتيوريك در تيوري‌هاي سازمان و مديريت

فاصله‌ي بين تيوري و عمل در حوزه‌ي علم سازمان هميشه، دغدغه‌ي فكر انديشمندان تيوري سازمان بوده؛ از اين‌رو، تلاش آنها بر كاهش اين فاصله متمركز بوده است. در اين راستا، حوزه‌ي جديد مطالعات فراتيوريك مسير جديدي براي تحقق اين مهم فراهم كرده است. اين مقاله در پي پاسخ‌هاي تحليلي به سوال‌هاي زير است: 1. بازانديشي فراتيوريك به چه معناست و ره‌آورد آن چيست؟ 2. چگونه توسعه‌ي تيوري‌هاي سازمان در پرتو بازانديشي فراتيوريك معنا مي‌شود؟ 3. بازانديشي فراتيوريك چه تعريفي از تيوري سازمان را مناسب مي‌داند؟ 4. بازانديشي فراتيوريك چه دانشي را براي انديشه‌ورزان مديريت نافع مي‌داند؟ در پايان، به اين نتيجه مي‌رسيم كه دانش نافع از منظر مطالعات فراتيوريك، دانش بومي و نه جهان‌شمول است. تيوري‌هاي سازمان و مديريت جهان‌شمول نيستند. باور به مفيد بودن آنها باعث تكرار در كاربرد آنها شده است. تيوري‌ها حقيقت نيستند؛ لذا يافتن قوانين لامتغير در علم سازمان تلاشي بيهوده است.