بررسي نگرش صاحبان اقامتگاه هاي گردشگري نسبت به سياست هاي مقابله با تغيير آب و هوا (مطالعه ي موردي: استان مازندران)

از آنجا كه امروزه گردشگري به عنوان يك صنعت معرفي شده است، شناخت تغييرات آب و هوا و حمايت از سياست هاي مقابله در اين صنعت نيز نسبت به صنايع ديگر مستثني نيست. اجراي سياست هاي مقابله در صنعت گردشگري مستلزم همكاري و مشاركت ذينفعان است. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي نگرش صاحبان اقامتگاه هاي گردشگري نسبت به تغيير آب و هوا و حمايتشان از سياست هاي مقابله بود. نمونه هاي آماري 121 نفر از صاحبان اقامتگاه هاي گردشگري در شهرهاي نور، محمودآباد و بابلسر در استان مازندران بودند كه با استفاده از جدول مورگان تعيين و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه­اي متناسب انتخاب شدند. روش تحقيق پيمايشي بوده و از پرسشنامه ي محقق ساخته براي گردآوري اطلاعات استفاده شد. اعتبار تحقيق با استفاده از اعتبار صوري و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مورد تائيد قرار گرفت. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه صاحبان اقامتگاه­هاي گردشگري شناخت محدودي نسبت به اين پديده داشتند. تصورات غلطي نسبت به اصطلاح تغيير آب و هوا در بين پاسخگويان وجود داشت. هم چنين، پاسخگويان از سياست هاي مقابله حمايت داشتند. نتايج تحقيق همچنين نشان داد كه نگرش نسبت به تغيير آب و هوا برحسب سن، تحصيلات، سابقه اشتغال متفاوت بود اما در مورد حمايت از سياست هاي مقابله تفاوتي وجود نداشت و در نهايت، بين نگرش و حمايت از سياست هاي مقابله نيز رابطه ي مثبت اما ضعيفي وجود داشت.