فراواني و تنوع زيستي جوامع زئوپلانكتوني استخرهاي پرورش توام بچه ماهي و ماهيان پرواري شرق استان گلستان (شهر گنبدكاووس)

هدف از انجام اين تحقيق بررسي فراواني و تنوع زيستي جوامع زئوپلانكتوني در استخرهاي پرورش توام ماهي پرواري و بچه ماهي واقع در شهر گنبدكاووس بود. نمونه برداري در 6 استخر پرورش ماهي به صورت ماهيانه از خرداد تا آبان سال 1390 به مدت يك دوره پرورش صورت گرفت. در طول شش ماه مطالعه تعداد 27 جنس زئوپلانكتوني در 4 گروه پروتوزوآ (12 جنس)، روتيفرآ (8 جنس)، كوپه پودآ (4 جنس) و كلادوسرآ (3 جنس) مورد شناسايي قرار گرفتند. تراكم ماهيانه جوامع زئوپلانكتوني داراي اختلاف معني دار بود (05/0>P). بطوري كه ماه هاي خرداد و شهريور داراي بيشترين و كمترين ميانگين تراكم نهايي بودند ولي ماه هاي مهر و آبان داراي تراكم هاي مشابهي بودند. همچنين گروه روتيفرها، كلادوسراها، كوپه پودها و پروتوزوآها با فراواني 46، 28، 23 و 3 درصد به ترتيب بيشترين و كمترين درصد فراواني را به خود اختصاص داده بودند. تراكم نهايي جوامع زئوپلانكتوني با فاكتورهاي آب همچون نيترات، فسفات و فسفرفسفات داراي همبستگي بالا و معني دار بود و گروه كوپه پودها و كلادوسراها با فاكتورهاي نيترات، فسفات و فسفر-فسفات همبستگي بالا و معني داري داشتند. اين رابطه بين تراكم ساير گروه هاي زئوپلانكتوني و فاكتورهاي آب مشاهده نگرديد. بر اساس نتايج بدست آمده تنوع و تراكم جوامع زئوپلانكتوني استخرهاي پرورش توام ماهي پرواري و بچه ماهي تحت تاثير فاكتورهاي فيزيكوشيميايي و دماي آب مي باشد. همچنين پرورش تركيبي بچه ماهيان و ماهيان پرواري گرم آبي از جنبه اقتصادي و كارايي توليد در سيستم پرورش متراكم و نيمه متراكم در ايران پيشنهاد مي گردد.